Rejestracja na DynDNS

1. Przejdź na stronę DynDNS Free i kliknij na dużym guziku „GET IT NOW”.
2. Wybierz sobie jakąś nazwę domeny. Ja dla celów testowych wybrałem alias „zielonemisie” i domenę „dyndns-home.com”.
3. Pole „IP address” jest wymagane, dlatego wpisałem „127.0.0.1″. Można użyć swojego aktualnego adresu IP, ale lepiej wpisać inny, gdyż łatwiej na końcu sprawdzić, czy wszystko działa. Po wypełnieniu pola, klikamy na „Add to cart”.
4. Ignorujemy zachęty do wykupienia usługi PRO i tworzymy nowe konto. Po wypełnieniu wszystkich pól, przepisaniu kodu z obrazka i zaakceptowania warunków usługi klikamy na „Create Account”
5. Po chwili na podany adres powinien przyjść mail z linkiem aktywacyjnym. Klikamy go, gdyż inaczej po dwóch dniach nasze konto trafi szlag.

Konfigurowanie routera

Niestety różne, routery mają tę opcję w różnych miejscach. Najlepszym wyjściem jest przeklikanie się przez dostępne zakładki i odnalezienie tej opcji samodzielnie.
Następnie wystarczy wypełnić istniejące tam pola. O ile „username” czy „password” nie wymagają tłumaczenia, to w polu na nazwę domeny wpisz całość na raz. W przypadku testowym będzie to „zielonemisie.dyndns-home.com”

Po zapisaniu ustawień „zielonemisie.dyndns-home.com” powinien prowadzić do naszego routera.

Konfiguracja DDNS na przykładzie Linksys WAG200G

Ponowne pobranie Liona z App Store

Jeżeli pobrałeś, ale nie instalowałeś Liona, to spokojnie możesz pominąć ten akapit. ;)

1. Uruchom App Store.
2. Kliknij na ikonkę „purchased” trzymając wciśnięty klawisz alt. Dzięki temu będzie można ponownie pobrać Liona (normalnie przycisk „install” byłby nieaktywny).
3. W razie konieczności wpisz hasło App Store.

Instalkę Liona wbrew pozorom da się ponownie pobrać

Przygotowanie obrazu z programem instalacyjnym

1. Przejdź do folderu z programami i odnajdź „Instalacja Mac OS X Lion.app”.
2. Kliknij na nią prawym klawiszem myszki i wybierz opcję „Pokaż zawartość pakietu”.
3. Następnie przejdź do Contents → Shared Support i skopiuj plik „InstallESD.dmg” w bezpieczne miejsce.
4. Uruchom program „Narzędzie dyskowe”.

Trzeba się dobrać do zawartości pakietu ;)

By skopiować z niego potrzebny plik

Jeżeli chcesz nagrać program instalacyjny na DVD

1. Kliknij na przycisk „Nagraj”.
2. W okienku przejdź do katalogu gdzie skopiowałeś plik „InstallESD.dmg” i wybierz go.
3. Włóż czystą płytę do napędu i wciśnij przycisk nagraj.

Jeżeli chcesz nagrać instalkę na pendrive

1. Podłącz pendrive do portu USB o ile tego nie zrobiłeś.
2. Po prawej stronie okna narzędzia dyskowego powinien pojawić się pendrive. Zaznacz go.
3. Przejdź do zakładki „odtwórz”.
4. Kliknij przycisk „obraz” i przejdź do katalogu gdzie zachowałeś „InstallESD.dmg” i wybierz go.
5. Przeciągnij ikonkę pendrive z prawej strony do pola „dysk docelowy”.
6. Kliknij przycisk „odtwórz” (pamiętaj, że usunie to wszystkie dane znajdujące się na pendrajvie).

Interfejs programi ‘narzędzie dyskowe’

Można będzie zamówić sobie gotowego pendrive z instalką prosto od Apple, ale po co płacić, skoro można zrobić to samemu. ;)

1. Otwieramy przeglądarkę, wpisujemy w pasku adresu „about:config” i naciskamy enter.
2. Możemy przeczytać długaśny komunikat, ale ważne jest by kliknąć przycisk „Zachowam ostrożność, obiecuję!”.
3. Odnajdujemy wiersz z wartością „browser.tabs.insertRelatedAfterCurrent”. W tym celu warto posłużyć się filtrem u góry strony.
4. Klikamy prawym klawiszem w wspomniany wiersz i z menu podręcznego wybieramy „przełącz”.

Gotowe. Teraz karty powinny się otwierać na samym końcu kolejki. Osoby które jednak wolały domyślne rozwiązanie powinny wykonać ponownie powyższe kroki.

Kilka przykładów (wykorzystałem popularna w internecie funkcje MD5):
Słowo Techniczny.net hashowane funkcją MD5: 0ca8de42c8475c5b69f915abc503e716.
Słowo techniczny.net hashowane funkcją MD5: 5ce35e4defe086a0d0126521f0a9ed22.
Obraz Ubuntu 9.04 hashowany funkcją MD5: 66fa77789c7b8ff63130e5d5a272d67b.

Jak widać niezależnie od długości wiadomości źródłowej (kilka znaków dla pierwszych dwóch przypadków oraz kilkuset megabajtów dla ostatniego) wygenerowany skrót ma zawsze stałą długość – 32 znaki. Ponadto, niewielka, zmiana dużej litery na małą w przykładzie drugim spowodowała istotną zmianę skrótu.

Dobra funkcja skrótu powinna zawsze generować różne skróty dla różnych danych. Niestety funkcja MD5 nie spełnia tego warunku. Z tego powodu sugeruje się przejście na algorytmy z rodziny SHA-2.

Aby uruchomić WebUI wybieramy kolejno Opcje → Preferencje → Interfejs WWW, gdzie zaznaczamy Włącz interfejs WWW. Teraz wystarczy wybrać sobie login i hasło (niech hasło będzie dość silne, pamiętajmy o literach i cyfrach, a dodatkowy wykrzyknik czy znak zapytania nie zaszkodzi) i pozostawić odznaczone konto gościa. Niech domyślnym portem będzie port używany przez μTorrent.

Okno konfiguracyjne

Aby sprawdzić czy interfejs WWW działa otwieramy przeglądarkę i w pasku adresu wpisujemy http://localhost:<numer portu>/gui/ lub http://<twoj ip>:<numer portu>/gui/. W mojej sieci domowej komputer z działającym μTorrentem ma adres 10.0.0.2 a nasłuchuje na porcie 1005. Adres w tym wypadku będzie brzmiał: http://10.0.0.2:1005/gui/.

Fragment interfejsu www

To wszystko. O ile oczywiście program będzie w stanie pobrać sobie potrzebne pliki. Jeżeli nie stanie się to automagicznie (albo zechcemy je zaktualizować), to cóż, trzeba zrobić to ręcznie. Przechodzimy na główny temat na forum, gdzie na samej górze znajduje się odnośnik do najnowszej wersji. Pobieramy plik, po czym zmieniamy jego nazwę na webui.zip (to ważne) i kopiujemy do katalogu gdzie jest plik utorrent.exe. Załatwione.

Dongle bluetooth i komórka – bohaterowie dzisiejszego wpisu

Zanim zaczniemy radośnie przesyłać pliki z komórki na komputer (i odwrotnie) konieczne jest sparowanie ze sobą urządzeń. Innymi słowy, musimy sprawić, by laptop i telefon komórkowy „znały się”.

Aby dodać nowe urządzenie bluetooth postępujemy w następujący sposób:

1. Włączamy w telefonie komórkowym obsługę bluetooth (każdy producent chowa tą opcję w innym podmenu, więc musisz odnaleźć ją samodzielnie).
2. Klikamy prawym klawiszem na ikonce bluetooth koło zegarka i wybieramy „dodaj urządzenie bluetooth”.
3. Zaznaczamy „moje urządzenie jest ustawione i gotowe do znalezienia” i klikamy dalej.
4. Przez kilkadziesiąt sekund Windows będzie starał się się odnaleźć urządzenia bluetooth w pobliżu, w tym (miejmy nadzieję) naszą komórkę. Jeżeli nie znajdzie, należy się upewnić, że bluetooth w telefonie jest włączony i skorzystać z opcji „wyszukaj ponownie”.
5. Jeżeli nasz telefon zostanie znaleziony (najczęściej będzie wyświetlony z nazwą modelu, o ile nie ustaliliśmy własnej), zaznaczamy go i przechodzimy dalej.
6. Pozostawiamy zaznaczoną opcję „wybierz dla mnie klucz dostępu” i klikamy dalej.
7. Po chwili nasza komórka powinna wyświetlić czy chcemy połączyć się z urządzeniem. Wyrażamy na to zgodę i zapytani o klucz dostępu przepisujemy widoczne na ekranie komputera i zatwierdzamy je.
8. Następnie na wyświetlaczu telefonu i na monitorze komputera powinny pojawić się komunikaty o sukcesie. Gotowe.

Po sparowaniu urządzeń przesyłanie plików jest już całkiem proste:

1. Klikamy prawym klawiszem na ikonkę niebieskiego ząbka znajdującą się koło zegarka i wybieramy „wyślij plik”.
2. W oknie, które się pojawi wybieramy „przeglądaj” i wskazujemy urządzenie na które chcemy przesłać plik. Następnie klikamy dalej.
3. Ponownie klikamy „przeglądaj” i tym razem wskazujemy plik do przesłania. Oczywiście klikamy dalej.
4. Powinien pojawić się status przesyłania pliku i gdy zostanie on przesłany telefon powiadomi nas o otrzymaniu nowego pliku. Zapisujemy go w wybranym miejscu. Gotowe.

Aby odebrać plik wysłany z telefonu komórkowego postępujemy w następujący sposób:

1. Znowu klikamy na ikonce bluetooth koło zegarka i wybieramy „odbierz plik”. Windows będzie teraz „czekał” na nadchodzący plik.
2. Otwieramy w telefonie plik do wysłania, koniecznie wskazujemy by wysyłka nastąpiła przez bluetooth.
3. Telefon powinien teraz wyszukać i znaleźć nasz komputer. Jeżeli tak się nie dzieje, upewnij się czy urządzenia są sparowane i wykonano punkt numer 1.
4. Jeżeli nasz komputer zostanie znaleziony, wysyłamy nań plik.
5. Na ekranie komputera powinien pojawić się pasek postępu wskazujący ile procent zostało już przesłanych. Gdy dobiegnie on końca zostaniemy zapytani gdzie zapisać plik. Gotowe.

Trzeba pamiętać, żeby przesyłać pliki w formacie zrozumiałym dla telefonu. Moja dość leciwa Nokia 6230 bez problemu radzi sobie z plikami graficznymi: jpg, gif oraz png, muzycznymi: mp3 i aac oraz plikami txt. Można oczywiście przesyłać inne pliki i wykorzystać komórkę jako przenośny pendrive, ale moim zdaniem mija się to z celem.

Olej wazelinowy, śrubokręt, pędzelek i nożyk do papieru. Czyli niezbędne narzędzia.

Zacznijmy od wyłączenia komputera, odłączenia go od prądu i dotknięcia kaloryfera lub niepomalowanej części obudowy (celem rozładowania ładunków elektrostatycznych. Identyfikacja głośnego wentylatora została opisana w jednym z wcześniejszych wpisów, do którego lektury zachęcam w razie wątpliwości.

Po znalezieniu wentylatora należy odłączyć jego zasilanie oraz wymontowanie go z obudowy/procesora/zasilacza itp. Pewnie będzie on trochę brudny, więc czyścimy go za pomocą pędzelka. Ewentualnie można poczekać i wyczyścić łopatki wiatraka w późniejszym etapie.

Brudny wentylator aż czeka by go wyczyścić i nasmarować

Następnie zrywamy umieszczoną na nim naklejkę (napisane są na niej parametry wentylatora, nazwa producenta i tym podobne informacje) oraz za pomocą ostrego narzędzia podważamy umieszczoną pod naklejką zatyczkę. Tańsze wentylatory mogą być jej pozbawione. Raz przydarzyło się, że zatyczka była tak dokładnie dopasowana i osadzona, że nie dało się jej podważyć. Lepiej nie używać nadmiaru siły, ani tym bardziej większego młotka ;).

Wentylator z usuniętą naklejką i podważoną zatyczką

Po usunięciu zatyczki kolejnym krokiem powinno być usunięcie zawleczki, która zabezpiecza przed rozpadnięciem się wentylatora na dwie części. Jest to najciekawszy moment całej operacji, najlepiej pomóc sobie pincetą lub nożykiem do papieru (z tym trzeba trochę ostrożniej). Trzeba użyć nieco więcej siły i uważać na samą zawleczkę, która może odskoczyć i gdzieś się zapodziać.

Zbliżenie na zawleczkę

Można teraz wyjąć łopatki z „reszty” wentylatora i w razie potrzeby wyczyścić je (osobiście wolę robić zaraz na początku, tuż po wyjęciu go z obudowy). Oprócz łopatek warto przeczyścić część z silnikiem, za pomocą sprężonego powietrza lub pędzelka (ale ostrożnie, by nie przerwać uzwojenia). Następnie oliwimy rurkę lub oś wentylatora (niedużo, kropla smaru wystarczy). Ja używam do tego oleju wazelinowego, który jest dobry, bo jest dobry i tani. Zawsze można podejść do sklepu komputerowego i zapytać czym oliwią wentylatory. Osobiście nie używałbym WD-40 ani smarów, jakie stosowane są w motoryzacji.

Po zabiegu czyszczenia składamy wszystko do kupy. Czyli wkładamy łopatki do reszty wentylatora, zakładamy zawleczkę, zatyczkę, naklejamy naklejkę, bo ładnie wygląda ;), a na koniec montujemy w obudowie komputera.

Wentylator po zakończonym procesie czyszczenia

Na koniec pozostaje mi życzyć cichych wentylatorów. ;)

1. Po uruchomieniu Catalyst Control Center klikamy Klawisze Dostępu → Menedżer Klawiszy Dostępu. W nowym oknie odznaczamy Włącz funkcję Klawiszy Dostępu, oraz dla pewności klikamy prawym klawiszem myszy w Uruchom Catalyst® Control Center i wybieramy Wyczyść klawisz dostępu.
   Rozwiązanie to na ogół działało, ale ostatnio przestało. Dlatego odnalazłem inne.
2. Rozwiązanie zaproponowane przez praz dzięki. :)
   Postepujemy jak w rozwiązaniu powyższym, ale oprócz tego ustawiamy skrót, którego nie zamierzamy używać. Na przykład alt+Q. Reset i gotowe.
3. Klikamy Start → Uruchom i wpisujemy services.msc. W nowym oknie odnajdujemy Ati HotKey Poller, klikamy weź dwa razy i w nowym oknie Tryb uruchomienia ustawiamy na wyłączony.
   To rozwiązanie podziałało bez problemu.
4. Odinstalowanie całego Catalyst Control Center. Kiedyś w napadzie złości odinstalowałem ten „kombajn” ale Windows nie zniósł tego najlepiej. Gdyby dwa powyższe sposoby nie działały napisz w komentarzu, może uda się coś jeszcze poradzić.

Mam nadzieję, że teraz już ć i Ć działa bez problemu. ;-)

Na szczęście nie trzeba jakiejś specjalnej ekwilibrystyki.
Wykorzystamy do tego funkcję ZNAK(liczba), która zwraca znak przyporządkowany wprowadzonej liczbie. Wystarczy zapamiętać, że literze A odpowiada 65, zaś a: 97.

Tyle wstępu. Oto postępowanie krok po kroku (adresy komórek można dopasować do własnych potrzeb):

1. W komórce A1 wpisujemy liczbę 65 (albo 97, jeżeli interesują nas małe litery).
2. W komórce B1 wpisujemy =ZNAK(A1).
3. Zaznaczamy komórki A1 i B1, a następnie przeciągamy, zależnie od tego ile liter potrzebujemy (screen).
4. W kolumnie B mamy kolejne litery alfabetu, ale są one powiązane z wartościami z kolumny A. Dlatego zaznaczamy i kopiujemy komórki z alfabetem.
5. Nie zmieniając niczego (chyba, że potrzebujemy alfabet w innym miejscu) wklejamy go specjalnie, zaznaczając, by wklejone były wyłącznie wartości (screen).

I to by było na tyle. ;-)